Jij doet precies datgene waar je hart van opspringt. Van binnen bruist het, je voelt je voldaan en op je plek. Daar ben je, omdat je de reis naar binnen hebt gemaakt. Je hebt geleerd je pijn te omarmen en ervoor te zorgen. Je luistert naar je lichaam, je emoties en je behoeften. Je weet dat ze je zoveel vertellen over wie jij écht bent. Je staat stevig op je eigen grond en hebt geleerd om in de eerste plaats trouw te zijn aan datgene wat jou gegeven is. Je bent thuis. Kom maar op wereld, je hebt iets moois te brengen!
Helaas is dit voor veel mensen geen dagelijkse realiteit, thuis zijn. Misschien herken je het: je leeft vooral vanuit je hoofd zonder echt contact met je lichaam, emoties en behoeften. Je wordt geleefd door verwachtingen van buitenaf, maar diep van binnen voel je geen verbinding. Regelmatig overspoelen emoties je zonder directe aanleiding. Je energie lekt weg en triggers halen steeds opnieuw pijn naar boven. Je weet niet goed wat je wilt, grenzen zijn lastig en je binnenwereld voelt chaotisch. Passie, speelsheid en flow lijken ver weg. Herkenbaar? Je bent van harte welkom.
Als ik in gesprekken benoem dat emoties je iets willen vertellen, word ik regelmatig wat schaapachtig aangekeken. ‘Bedoel je die kokende woede vanbinnen?’ ‘Of dat verdriet dat er ineens uitkomt, veel heftiger dan ik zelf wil?’ ‘Of die allesoverheersende angst om afgerekend te worden, terwijl ik heus wel wéét dat dat nergens op slaat?’ Niet …
Je zit in een gesprek met je leidinggevende en opeens schieten de tranen in je ogen. Je komt niet meer uit je woorden en voelt je kwetsbaar. Of iemand maakt een kleine opmerking, maar vanbinnen voel je ineens een brok in je keel. Je schaamt je voor hoe hard het binnenkomt en denkt: stel je …
Ik weet nog goed dat ik thuis kwam te zitten in een zware burn-out en veel goedbedoelde adviezen kreeg. ‘Je moet dingen doen die je leuk vindt en waar je energie van krijgt’.
